W XIII w. w zakolu Odry znajdował się gród kasztelański, strzegący przeprawy przez rzekę. Ok. 1319 r. przeszedł w ręce braci Radak, którzy rozbudowali zamek, zbudowany z rudy bagiennej i cegły na planie trójkąta równobocznego. Konstrukcja ta miała łagodzić skutki ostrzału artyleryjskiego. Po 1466 r. rycerz Christoph von Skopp rozbudował zamek. W latach 1492-1640 właścicielami była rodzina von Joerger, która przebudowała obiekt w stylu barokowym. Ok. 1810 r. baron von Koschuzky nakazał rozbiórkę murów obronnych i mostu zwodzonego, zasypano też częściowo fosy. W 2. poł. XIX w. zamek przebudowano w stylu neogotyckim, niemal całkowicie zacierając poprzednie cechy stylowe. W 1945 r. został podpalony przez żołnierzy radzieckich, w 1952 r. zawaliły się sklepienia i stropy, a w 1953 r. runął narożnik południowy. Obecnie stanowi własność prywatną, obiekt można obejrzeć zza ogrodzenia.